
اگر خشنودی به سطح انتظارات بستگی دارد پس دو رُکنِ قدرتمند جوامع مدرن- یعنی رسانههای جمعی و صنعت تبلیغات- ممکن است ناخواسته تاثیر منفی عظیمی بر میزان خشنودیمان داشته باشند. اگر شما 5 هزار سال پیش، یک جوان هجدهساله در یک روستای کوچک بودید احتمالاً خود را فرد خوشتیپی میدانستید چون فقط 50 مرد دیگر در روستای شما بودند که اغلبشان یا پیر و نزار و چروکیده بودند، یا هنوز در مرحلهی کودکی قرار داشتند. اما اگر یک نوجوان امروزی باشید به احتمال زیاد از این نظر احساس کمبود میکنید. حتی اگر دوستانتان در مدرسه چندان خوشتیپ و خوشقیافه نباشند، شما خودتان را با آنها نمیسنجید بلکه خودتان را با ستارگان موسیقی، مدلها و بازیگران سینما که تمام روز در فیسبوک، تلویزیون، و تابلوهای تبلیغاتی میبینید مقایسه میکنید. احساس ناخشنودیِ مردم جهان سوم نیز ممکن است تنها ناشی از فقر، بیماری، فساد و نابسامانی سیاسی نباشد، بلکه از قرارگرفتنِ مستقیم در معرضِ جلوههای پرزرقوبرقِ جوامع غربی نیز مایه بگیرد.